dinsdag 15 augustus 2017

Goed makertje

GOED MAKERTJE




Zo waren we de vorige keer geƫindigd.
De beertjes in de Friese klompen, omdat ik ze een avontuur had beloofd.

De klompen moesten aan, want al 22 jaar lang plukken Andrew en ik iedere (na)zomer bramen. Tussen de stekels zijn de klompen super handig. Toen de kinderen het nog leuk vonden gingen zij uiteraard ook mee. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik bramen plukken niet enkel leuk vind. De plek die wij kennen is redelijk woest en je moet je dus eerst door een soort van struikgewas heenwerken, voordat de pluk kan beginnen. Maar, traditie is traditie!
Wat ik wel even moet vermelden is dat ik tot mijn grote schrik hoorde dat je per persoon nog maar een klein bakje mag plukken. Bij overtreding van de regel kun je een bekeuring krijgen. Deze informatie had ik dus niet meegekregen, waardoor wij vier bakjes hadden geplukt. Gelukkig waren we nog vroeg in het seizoen, want anders waren het nog veel meer bakjes geworden. Ik kreeg deze informatie van twee familieleden, maar het is mijzelf volledig ontgaan. Of zouden ze gewoon jaloers zijn op onze bramen(jam)?šŸ˜‰

Jullie begrijpen al dat de beren het grote bramen pluk avontuur mochten meebeleven. Ze zaten achter op mijn rug in een rugzak en konden zo heel gemakkelijk meekijken en af en toe een braam proeven natuurlijk. Wat vonden ze het mooi!

Na het bramen plukken was het avontuur nog lang niet voorbij, want de bramen moesten nog tot jam bewerkt worden. We hadden niet precies genoeg bramen, dus we kozen ervoor om de bramen aan te vullen met pruimen en bananen. Zomaar een probeersel. Kijk de beertjes eens nieuwsgierig kijken.


Hierna was het echte kookwerk aan de beurt. Het dreigde al weer bijna mis te gaan, want ik hoorde Andrew zeggen:"Wat doen die beesten hier nu weer op het aanrecht." Ik schrok me een hoedje en heb de beertjes snel verdedigd. Ook kon Andrew niet lekker doorwerken, omdat de beertjes steeds op de foto moesten. Ik heb het toch maar doorgezet, ze hebben tenslotte al genoeg meegemaakt doordat ik ze was vergeten uit de fietstas te halen.
De bramen moesten gekookt, gezeefd en weer gekookt worden. Bij de tweede keer koken voegden we de geleisuiker toe.


Tenslotte de bramen in de uitgekookte potjes en smullen maar!
Heerlijk op een boterham, een cracker of in de yoghurt.


Andrew is helemaal op de natuurlijke toer, want tijdens het typen van deze blog bracht hij mij een kopje verse munt thee. Uit eigen tuin, dus we mogen zoveel plukken als we willen. 

Groetjes van Lydia en twee blije beren.








dinsdag 8 augustus 2017

Teleurgestelde beertjes

Teleurgestelde beertjes

Ik schaam me diep. Er is iets gebeurd en het heeft te maken met de beertjes.
Ze zijn mee op vakantie geweest naar Zeeland en ik heb ze vreselijk verwaarloosd. Het begon allemaal heel goed! De beertjes hadden lekker geslapen in het grote hotelbed en de volgende dag waren ze klaar om de omgeving te verkennen. Andrew en ik hadden onze eigen fietsen meegenomen, dus de beertjes konden fijn in de fietstas zitten.


Tot zover liep alles dus gesmeerd. Echter, na de fietstocht waren de beertjes een beetje moe geworden en hadden ze een lekker slaapplekje op de bodem van de fietstas gezocht. En daar ging het mis! Hun kopjes staken niet meer boven de fietstas uit en daardoor ben ik ze schandelijk vergeten! Vijf lange dagen hebben ze moeten wachten totdat ze bevrijd werden. Gelukkig lagen er nog wat broodjes in de fietstas, want anders... Ik moet er maar niet aan denken.

Toen ik weer aan de beertjes dacht en ze tevoorschijn haalde waren ze uiteraard niet blij. Daarom heb ik een plan bedacht om het goed te maken. Ik geef jullie hierbij een tipje van de sluier. De rest onthul ik volgende week in mijn blog, maar ik kan jullie alvast vertellen dat de beertjes weer helemaal in hun sas zijn.


Voor hun nieuwe avontuur waren er in ieder geval een paar Friese klompen nodig.

Gelukkig heb ik nog wel enkele kiekjes van de vakantie gemaakt.
Wij waren nog nooit in Zeeland op vakantie geweest. Het is er prachtig! Zee, duinen, mooie stadjes. Het deed ons een beetje aan Terschelling denken.



Tilburg met zijn Lange Jan was ook erg leuk!


En er staat zomaar een foto van het rijksmuseum in Amsterdam op de foto!
Hoe zit dat dan?
Zoals ik al vertelde, hadden we de fietsen mee genomen achter op de auto. Als je van Zeeland naar Friesland rijdt, passeer je een aantal grote steden, waaronder Amsterdam. Nu zijn wij over het algemeen niet heel enthousiast over parkeren in Amsterdam. Druk, peper duur... Maar Andrew had een geweldig plan! We hebben de auto vlak buiten het centrum van Amsterdam geparkeerd en daar was het parkeren gratis. En toen, hup de fiets van de auto en Amsterdam bekijken vanaf de fiets. Echt een aanrader. Het was ontzettend leuk om in korte tijd een grote afstand af te kunnen leggen in deze mooie stad. Heel bijzonder om op deze manier langs de Amsterdamse grachten te fietsen.

Kortom, het was een geslaagde vakantie voor ons (jammer van het berendrama).

Maar, het is goed gekomen. Houd de blog van volgende week in de gaten!

Veel vakantiegroetjes van Lydia en de beertjes.

dinsdag 25 juli 2017

vakantie


VAKANTIE

Het is vakantie tijd voor de meeste mensen. Ik denk dat in heel Nederland de schoolvakanties al wel begonnen zijn. Bij ons in Friesland zijn de kinderen inmiddels ook vrij.
Onze dochter Demelza is maar liefst 3 hele weken naar Italiƫ met een vriendinnetje en haar ouders. Onze zoon viert ook vakantie. Heel dichtbij...namelijk in ons huis. Hij heeft het rijk voor zich alleen en dat is natuurlijk ook vakantie!
Andrew en ik zijn sinds jaren weer eens samen op vakantie. Soms hoor je ouders zeggen dat ze dat wel een "dingetje" vinden, maar wij vinden het eigenlijk wel weer eens heerlijk. Alleen rekening met elkaar hoeven houden en de hele reis geen enkele keer bekvechtende pubers op de achterbank. Wat een genot, in de wetenschap dat de kinderen het ook fijn hebben.
Onderweg naar onze bestemming zagen we een mooie kringloop winkel en raad eens...we konden er zo maar naar binnen. Niemand die begon te mopperen. En...we konden zo lang rond kijken als we wilden.

Onze vakantie bestemming is Zeeland, om precies te zijn Burgh Haamstede. Gek genoeg zijn we nog nooit in Zeeland op vakantie geweest, dus alles is nieuw voor ons.
Nu vertelde ik al dat de kinderen niet mee waren, maar toen ik mijn mandje met hobby spulletjes aan het inpakken was sprongen er wel twee andere wezentjes bij.
Ja...de beertjes waren mijn belofte niet vergeten. Ik zou ze iets van de wereld laten zien.
Goed, vooruit dan maar! Ze zijn zo klein dat ze vast geen overlast zullen veroorzaken en na zes jaar in een opruimbak te hebben gezeten wordt het ook wel eens tijd dat ze wat aandacht krijgen.
Ze genieten met volle teugen. Kijk ze eens tevreden, languit op het hotelbed liggen.


Ik denk dat ze even aan het uitrusten zijn van de lange auto reis.

Behalve de beertjes zaten er nog meer leuke dingetjes in mijn hobby mandje.
Een kleurboek van de "dikke dames op reis", uiteraard stiften, leesboeken, mijn tablet en ook nog twee cadeautjes
Van breimeisje vriendin Akkelien ( debreimeisjes.blogspot.nl ) kreeg ik een prachtig vakantieboek. Echt heel dik. Met puzzels, kleurplaten, mooi papier om een vlaggenlijn van te maken, recepten etc.
Maar liefst 300 pagina's dik.
Verder heb ik een schattig sleutelhangertje meegenomen om aan mijn fietssleutel te doen als we hier gaan fietsen. Die kreeg ik zomaar van Rita ( all-round-hobbyrita.blogspot.com ), omdat ik had geraden wat ze van plan was te gaan breien. Er zaten ook nog twee magneet bloemetjes en een leuke kaart bij.
Ik ben dol op cadeautjes, dus jullie kunnen je voorstellen hoe ik in mijn sas was.


Met zoveel moois kan ik me deze week wel vermaken.
Uiteraard wens ik jullie ook een hele fijne week toe en als er bijzonderheden zijn deze week in Zeeland, zal ik ze zeker in een volgende blog met jullie delen.

Groetjes, Lydia

dinsdag 18 juli 2017

Sentiment

SENTIMENT

Zo'n veertien en een half jaar geleden werd onze dochter Demelza geboren. Wat een geschenk. 
Een jongetje hadden we al (het had best weer een jongen mogen zijn hoor) en nu een meisje. Wat een rijkdom.
En...een meisje wil met poppen spelen (dacht ik).
Onze zoon had ook heus wel een pop in een roze buggy, maar van een meisje kon je echt een poppenmoeder maken (dacht ik wederom).
Sinterklaas dacht hetzelfde en een paar maanden voor Demelza haar derde verjaardag zette Zwarte Piet een groot pakket in de kamer. En wat zat daarin? Je raadt het al...een heuse echte baby born en nog wel een bruine. Wat enorm leuk. een multi culturele poppenmoeder. Wij, als ouders, waren toch wel erg goed bezig!

Nu snapte ik ook wel dat een kindje van nog geen drie uren zou tuttelen met haar pop, maar dat zou wel komen als ze ouder was.
Hmmmmmm...
Dat kwam wel inderdaad, maar ze tuttelde met hele andere poppen. 
DE MAGISCHE WINX!!!
De Magische Winx was een hecht vriendinnen groep en het meest bijzondere was dat ze konden toveren. Ze waren de slechterikken altijd te slim af. Iedere dag werd het uitgezonden op tv. Ik zou de teksten nog steeds zonder moeite na kunnen zeggen.
Zoals altijd met beroemde tv series, werden er van de Magische Winx barbiepoppen gemaakt. Uren zat ons kind met deze poppen op schoot naar haar serie te kijken en ik heb me zelfs een keer laten verleiden om naar een theater voorstelling te gaan van de Magische meiden. Studio 100 regelde alles!

De personage onder de afbeelding draagt de naam Bloem. Voor eeuwig in mijn geheugen gegrift.

Ik heb het zeker niet onmiddellijk opgegeven met de baby born. Gewoon stug doorgaan met kleertjes haken en naaien en na verloop van tijd kwam er zelfs een luxe poppenwagen met nog meer functies dan de kinderwagen die ik voor mijn eigen kindjes had gebruikt. Echt Prachtig!
Gelukkig had Demelza destijds een hoogslaper, waar zowel baby born als de poppenwagen gestald konden worden. 
De zelf gemaakte kleertjes voor de pop werden vriendelijk aangenomen en achteloos bij de andere poppenkleertjes gegooid.
Het is nooit wat geworden met onze poppenmoeder.
Ondanks dat heb ik de baby born wel bewaard. Je weet maar nooit! Later...
Ik kan jullie de komende tijd dus wat van mijn zelf ontworpen creaties laten zien en ik hoop dat jullie er wel plezier aan beleven.

Hier alvast haar eerste outfit.


De pijpen van het broekje versierde ik met kleine bloemetjes (van de Action destijds).


In de poppendoos vond ik ook nog een ander duo. Gemaakt door Hanneke Pol die ook heel erg veel leuke dingen haakt.



Zijn ze niet leuk? Beertje met de roze trui zit al minstens zes jaar te wachten tot hij de werled kan verkennen en ik zal jullie zeggen...ik heb toegezegd om daar spoedig bij te helpen.
Wordt vervolgd dus!

Groetjes van Lydia

dinsdag 11 juli 2017

En de winnaar is...

EN DE WINNAAR IS...


He jij daar!! Wat ben je aan het doen? Wat moet jij daar in mijn mooie tuintje?

Uhhh, Oh, helemaal niks hoor! Echt niet, helemaal niks!

Volgens mij wel, ik zie je met je kop in de bloemen zitten. Je zit hoop ik niet te knagen?

Nee, dat doe ik niet. Dat doe ik nooit.

Kom jij eerst maar eens uit die bloemen, dan praten we verder.


Zo, dat is beter meneer, op deze manier kan ik je tenminste goed in de ogen kijken.
Wat is je naam?

Sjaak, ik heet Sjaak Slak (van Stip en Haak). Maar beter noem je me Rogier. Dat is wat sjieker. Mijn vlinderdas is ook sjiek. Vind je niet?

Ja, je ziet er inderdaad erg deftig uit Waarom is dat?

Ik ben jury vandaag. Jury van de breimeisjes. Ze hebben een give away georganiseerd en nu moet ik erop toezien dat alles wel eerlijk gaat. Dus excuseer me. Ik doe nog een rondje door de tuin en dan is het zover!





Het is maar een geluk dat de slak op tijd klaar is, want vandaag gaan Akkelien en ik inderdaad de loting van de give away doen. 
Eerst laat ik jullie nog even zien hoe meneer Slak eruit zag voordat hij deftig werd.


De pot met knopen is van Akkelien, dus eigenlijk zou je kunnen stellen dat meneer Slak dankzij Akkelien in het rond kan kijken. Wat had die arme stakker zonder ogen gemoeten?

Ik had helemaal niet begrepen dat Rogier de jury zou zijn, maar goed...Hij is er in ieder geval helemaal op gekleed.
Ik vind het geweldig dat zoveel mensen de blog hebben bekeken en ook nog eens meegedaan hebben aan de give away.
Dank jullie wel.
Dat maakt het bloggen enorm leuk!
En dan nu de loting.


Met goedkeuring van Rogier is de winnaar geworden:


MAR BROEDERS!!!!!!

Van harte gefeliciteerd!!

Wil je je adres gegevens aan ons doorgeven? Dan sturen we het pakketje zo snel mogelijk naar je toe.

Akkelien en ik gaan nog een korte club hebben, want het is weer tijd voor een haakworkshop bij Katrein Kunst.

Fijn dat jullie weer even aan kwamen wapperen.
Groetjes, Lydia


dinsdag 4 juli 2017

dubieus

DUBIEUS

Onlangs heb ik beloofd om jullie op de hoogte te houden van mijn trage project.
Het vordert gestaag. De tussenstand is wat dubieus, maar het gaat goed komen.
Vandaag is het vrijdag en ik ga deze blog dinsdag plaatsen, dus misschien laat ik het eindresultaat nog zien in dit verhaal.




Breimeisje Akkelien en ik waren druk deze week. We hadden zoveel plezier om een gezamenlijke give away te bedenken en te plaatsen.
http://breimeisjes-post.blogspot.nl/2017/06/allereerste-give-away.html
Er waren zelfs twee ontmoetingen voor nodig, maar dat vonden we vanzelfsprekend helemaal niet erg. 
Vandaag is de give away geplaatst en voor het allereerst had ik meer dan 100 views op een dag. Eerlijk is eerlijk... dat komt natuurlijk door de blog van Akkelien, maar ondanks dat feit geniet ik er helemaal van.
Gedurende de dag houden we elkaar dan op de hoogte. Zelfs vanuit de kappersstoel.

Verder wil ik jullie ook nog graag iets laten zien van mijn andere hobby. Handlettering.
Mijn zus  Bea en ik hadden een leuk uitstapje naar Groningen (zo'n uurtje rijden vanuit Sneek). We hadden namelijk op facebook gezien dat er mooie stiften te koop waren voor handlettering. Die moesten wij uiteraard in ons bezit krijgen.
We vonden ze op de kinderafdeling. Het is erg, maar ik vind gewoon alles leuk. Mooie strijkkralen in pastelkleuren, gell pennen.
Echter, ik zag ook hele leuke ingelijste kleurwerkjes. Ik heb me ingehouden met de aankopen, maar die lijstjes heb ik wel gekocht en ik heb er het volgende van gemaakt. Het is een leuke aanvulling op ons interieur en als het verveelt, dan maak ik er gewoon iets anders in.



Indirect past het ook nog bij onze gezamenlijke interesses, haken en breien.
De onderste quote vind ik zelf erg mooi en is dikwijls ook op mij van toepassing.

Het lijkt me een mooie afsluiting voor vandaag!
JE KUNT ELKE DAG DE DRAAD WEER OPPAKKEN
Zo is het!

Groetjes van Lydia


vrijdag 30 juni 2017

Allereerste Give Away

Allereerste GIVE AWAY

Ik zal niet direct met de deur in huis vallen, hoewel de titel van de blog natuurlijk al het een en ander verraadt.
Echter, ik wil jullie eerst een tas laten zien die ik gehaakt en genaaid heb. Het haken verliep bijzonder vlot, maar het afwerken van de tas heeft ernstig lang geduurd! Zo lang dat ik er zelfs over dacht om het geheel richting container te werken. Een heel slecht idee natuurlijk, maar als ik ergens echt genoeg van heb...
De tas komt uit het leuke boekje Hippie-chic Haken en is geschreven door Marinke Slump. De patronen uit het boekje zijn geĆÆnspireerd op de sixties en de seventies.
Ik vind het echt een heel leuk boek.



Toen ik het boek doorbladerde viel mijn oog gelijk op een ontzettend vrolijke rugtas. Ik hou van vrolijke kleuren!
Hieronder zie je welke kleuren ik gekozen heb en hoe de tas tenslotte is geworden.





En dan nu over de give away. Het is ontzettend leuk om iets te krijgen. Ik kan me niet voorstellen dat mensen daar niet intens van genieten, maar ik weet dat ze bestaan, zulke mensen. ONVOORSTELBAAR!
Mijn (overigens altijd lieve) echtgenoot beleeft bijvoorbeeld weinig plezier aan verrassingen. Een cadeau zoekt hij liever zelf uit en wordt hij toch door mij verrast dan is de standaard vraag waar het cadeau vandaan komt en hoe duur het evt. was. Hmmmm, gelukkig ben ik zeer goed bevriend met Breimeisje Akkelien Smink. Wij houden wel van kleine verrassinkjes.
Vorige week kreeg ik dit geweldige armbandje van haar.



Dat heeft voor mij heel veel waarde, al is er slechts een kleine hoeveelheid katoen in verwerkt...in ieder bloempje zit aandacht.

Genoeg gekeuveld! Breimeisje Akkelien en ik hebben besloten om samen een give away te organiseren. Beter gezegd, het was Akkelien haar idee en ik ben er super enthousiast over.

WAT GEVEN WIJ WEG?:
Een super leuk boekje met allerlei patronen van tassen en meer...
Een tassen hengsel naar keuze (het zijn echt hele leuke)
Een tassenhanger van Akkelien (de schelp), heel zomers
Een tassenhanger van mij (het meisje met de hoed), heel vrolijk




Nr 1: een stel handvatten van kunststof
Nr 2: een stel ronde handvatten van doorzichtige kunsstof
Nr 3: een mooie metalen beugel, leuk voor bijvoorbeeld een avondtasje
Nr 4: een handvat van houten kralen

Als je wint, mag je dus een van de vier kiezen.




HOE KUN JE MEEDOEN?:

Word volger van Akkelien (en hier is haar blog over de give-away) en mij.
Geef aan dat je het leuk vindt om mee te doen bij de reacties.
Vergeet niet te vermelden welk hengsel je het aller liefst wilt winnen.

Wij zijn heel benieuwd naar de reacties en zullen een officiĆ«le loting houden, nog net niet met de notaris erbijšŸ˜ƒ
Zo spoedig mogelijk na 9 juli (Akkelien heeft dus dezelfde give away) zullen we de winnaar bekend maken.
Meedoen kan dus t/m 9 juli.
Wij hebben er in ieder geval heel veel zin in.

Groetjes van,
Lydia

dinsdag 27 juni 2017

"Poppedag"

"POPPEDAG"

"Poppedag"? Maar het is toch poppendag met een -n- ertussen?
In dit geval niet hoor, maar dat zal ik later in de blog uitleggen.

De laatste weken zit er niet zoveel vaart in mijn haak activiteiten, dus ik heb helaas geen kant en klaar werk om te laten zien.
Wel heb ik enige tijd geleden een patroon besteld bij Stip en Haak. Ik ben zelfs al een eindje op weg. 


Haaksters die bekend zijn met de patronen van Stip en Haak zullen onmiddellijk herkennen wat het moet worden. Er is wel een overeenkomst tussen het haken en hetgeen het gaat worden. Het gaat allebei nogal langzaamšŸ˜‰
In de loop van de week zal ik mijn best doen om het haakwerk te laten vorderen, want het is best een heel leuk karweitje.

Verder bezocht ik het afgelopen weekend twee rommelmarkten. Eentje van de kerk en eentje van de voetbalvereniging. Altijd leuk.
Bij de kerk scoorde ik niets, maar bij de voetbalvereniging vond ik wel een aantal leuke items.


Als eerste vond ik dit splinternieuwe, nog in folie verpakte, foto-album. Ietwat ouderwets misschien om foto's te plakken, maar ik bedacht me dat ik dit album perfect kan gebruiken voor mijn andere hobby, handlettering.


Een doosje vol met kleine houten lettertjes. Ik heb genoeg ideetjes in mijn hoofd wat betreft de bestemming van deze letters.


Ook deze puzzle lag me al op te wachten. Nieuw en in plastic. Toch niet te geloven...
Zo nu en dan waag ik me aan een puzzle van 1000 stukjes. Bij voorkeur met heel veel kleuren, omdat ik er dan tenminste een beetje uit kom. Dit wordt dus wel even een uitdaging.

En dan komen we nu eindelijk bij de uitleg van "poppedag". Mijn breimeisje vriendin Akkelien en ik komen uit Friesland. 
Lytse poppe is het Friese woord voor kleine baby.
Op dezelfde rommelmarkt vond ik als laatste iets voor de lytse poppe.
Ik vind het zelf een heel mooi boekje, maar besloot direct dat ik het aan Akkelien zou geven. Zij heeft net een klein nichtje, Marly, gekregen en er staan beeldige truitjes in. Bij de volgende club (creatieve koffievisite) zal ik het haar overhandigen.
Hier een foto van het schattige boekje.


Voor zover mijn creatieve belevenissen. Ik zal jullie van het trage haakwerkje op de hoogte houden. Fijn dat jullie weer even kwamen aanwaaien op mijn blog. 
Groetjes, Lydia

maandag 19 juni 2017

Adoptie

Adoptie

Vorig jaar schreef ik hier al eens over pop Rosa. Rosa ging mee varen en ontsnapte ternauwernood aan de verdrinkingsdood.
Sindsdien heb ik heel goed op Rosa gepast, maar kort geleden vertrouwde ze me toe dat ze heel graag naar een echte poppenmoeder wil verhuizen. Ik ben dan ook wel een soort moeder voor Rosa, maar ze wil liever een poppenmoeder die met haar gaat wandelen, waarmee ze lekker in een bedje kan slapen, die haar haren borstelt, die haar meeneemt op vakantie... Dat begrijp ik heel goed en ik heb haar voorgesteld dat ik het zou proberen te regelen.

Dit is Rosa. Ze draagt een zelf gemaakte jurk met daaromheen een mooie omslagdoek. Als het fris is draagt ze haar hoedje
Ze zit overigens graag bij haar tafeltje. Soms zet ze er zelfs een boemetje op.
Rosa kan natuurlijk nog veel meer zelf gemaakte kleding gebruiken. Ze is dol op verkleedpartijtjes. 
Op onderstaande foto heeft ze speciaal voor deze gelegenheid geposeerd.


Ze heeft zelfs haar rode lippenstift uit haar kastje gehaald. Is ze niet prachtig?

Binnenkort poseert ze in het Breimeisjes winkeltje op Breimeisjes-post.blogspot.nl

Groetjes van Breimeisje Lydia


dinsdag 13 juni 2017

We stand with London

We stand with London

Vorige week zag ik al een blog voorbij komen waarin geschreven werd over de vreselijke gebeurtenissen die momenteel plaats vinden.
Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen manier om daarmee om te gaan en schrijven kan een manier zijn.
Nu heb ik wel eens laten zien dat kleuren ook een favoriete bezigheid van mij is en ook voor deze hobby zijn allerlei sites en facebook pagina's aanwezig.
Zo stuitte ik gisteren op een heel andere manier om met de recente gebeurtenissen om te gaan.
Het was een hele originele kleurplaat en degene die hem gemaakt had wilde hem graag met anderen delen.  Zodoende was hij gratis uit te printen. Vindt iemand het ook leuk, dan geef ik hier even de link. www.facebook.com/SquidDoodleArt
Ik heb er met veel plezier aan gewerkt, hoewel ik me realiseer dat elders in de wereld ook heel nare dingen gebeuren.


Achtergronden blijven moeilijk, maar deze vind ik best heel aardig geworden. Met een mesje schraap ik over pastelkrijt waardoor er poeder ontstaat. Tenslotte breng ik die poeder met een wattenstaafje op de tekening aan.

Afgelopen week ontdekte ik iets op mijn tablet waar ik helemaal lyrisch van ben.
Met een bewerkings programma kan ik dit van mijn kleurplaat maken:


Ik vind het helemaal geweldig. Een beetje van mezelf en een beetje nep. Misschien laat ik wel eens keer zoiets afdrukken om in te lijsten.
Kortom: weer veel plezier beleefd aan creatief bezig zijn.

Nog steeds niets op de naald, maar...ik heb al wel een patroon besteld. Hierover binnenkort meer.

Groetjes Lydia

vrijdag 9 juni 2017

Handlettering

Handlettering

Een aantal weken geleden bezochten Akkelien (debreimeisjes.blogspot.com) en ik een workshop over handlettering. Ze heeft er al in haar blogs over geschreven en ook vandaag gaat haar blog hierover.
Het is dus niet zo verwonderlijk dat ik hier ook iets over te vertellen heb, want we doen samen graag creatieve dingen en dit past perfect in ons rijtje bezigheden.

Tijdens de workshop oefende ik deze letters:



De dag erna wilde ik natuurlijk voor een echt kaartje gaan. Er zit een verhaal aan vast. Ik koop graag en regelmatig teveel. Dat is uiteraard niet zo verstandig van mezelf. Akkelien heeft dan een favoriete uitspraak: "Als je hartje ervan gaat huppelen, moet je het doen." Nou...mijn hartje huppelt altijd van leuke hebbedingetjes, dus ik doe het altijd!
Ik maakte voor haar het volgende kaartje:



Twee uren aan gewerkt en toen het kaartje klaar was natuurlijk even een foto genomen. GGGGRRRRRR!!!! Goed kijken, dan zie je wat de fout is!
Het uiteindelijke kaartje heb ik al overhandigd en is vast te zien op de blog van de Breimeisjes.

Voor onze zoon Alan maakte ik deze kaart:



Ik ben er best tevreden over! Nu maar hopen dat dit geen ongeluk brengt, want de uitslag is pas 14 juni. We gaan er vanuit dat alles is goed gekomen. Ik houd jullie op de hoogte.

In de bibliotheek vond ik een leuk boek over handlettering. Gelukkig was Akkelien nog niet bij de bieb geweest, want zij heeft zo'n abbonnement waarbij je de boeken drie maanden mag houden en dit boek was nieuw verschenen hihi!
Je mag hem natuurlijk lenen, Akkelien!



Vandaag heb ik heel goedkoop een prachtig boek op te kop weten te tikken. Akkelien showt het ook in haar blog, want voor haar nam ik natuurlijk graag eentje extra mee. Ze was niet thuis toen ik het kwam brengen, maar gelukkig kon ik het als verrassing onder haar afdakje neerleggen.
Er staan super leuke voorbeelden in.



Zo te zien, moeten we weer heel vaak afspreken, want we hebben er een nieuwe hobby bij.

Fijn weekend allemaal en groetjes van Lydia.

dinsdag 6 juni 2017

Wild breien in Portugal

Wild breien in Portugal

Wat gaat een week snel als je het gezellig en mooi hebt.
Een hele week in Portugal. Wat een mooi land en wat een aardige mensen. Ik vond de Portugezen opvallend aardig. Niet gemaakt, maar gewoon echt!

De eerste dagen scheurden mijn zoon en ik door Portugal op een scooter. Alan heeft dit jaar zijn scooterrijbewijs gehaald en bezorgt bij ons in Sneek pizza's. Ik houd mijn hart dan vast, maar zoiets heet loslaten geloof ik.
In Portugal racen de scooters gewoon tussen het snelverkeer op de autoweg. Doodeng, maar zoonlief zag dat wel zitten natuurlijk. Wat was ik blij dat de scooter pas gehuurd en bestuurd mocht worden door personen vanaf achttien jaar. Tot zijn grote verdriet moest Alan (slechts zestien jaar oud) dus bij zijn moedertje achterop. De instructies vlogen me om de oren. "Sneller, meer in het midden van de weg, waarom rem je..." Dat kon mijn pret niet deren, want het kind zat lekker bij zijn voorzichtig rijdende moeder achterop.
Ik moet eerlijk bekennen dat "de juiste weg" vinden niet mijn sterkste kant is, maar het werd in Portugal ook wel heel erg slecht aangegeven. Het kwam dus voor dat we op de heenweg naar een plaatsje zo'n anderhalf uur onderweg waren en dat de terugweg maar twintig minuten duurde.
Voordeel was wel dat we op de mooiste binnenweggetjes terecht kwamen.
Dit zagen we dan bijvoorbeeld.




We bezochten ook het plaatsje Lagos. Mooie kleuren en lieve kleine straatjes.


En ja hoor...ook in Portugal kennen ze het fenomeen wild breien!


Deze foto wilde ik jullie uiteraard niet onthouden.

Leuk dat jullie even wilden lezen over mijn Portugal avontuur. 
Volgende keer staat er vast wel weer wat op de naald. Overigens geen handwerkwinkel gezien in de kleine plaatsjes.